Ik zit hier nu drie weken en begin al aardig te wennen aan het land! Ik zat laatst weer in een volgepropte taxibusje (die in Nederland overigens allang niet meer door de APK komen) en staarde wat naar buiten.Ik merkte ineens dat ik ver in gedachten verzonken was en niet meer vol verwondering naar het rare verkeer zat te kijken. Hoe snel kun je ergens aan wennen. Natuurlijk ben ik niet aan alles gewent en blijf ik iedere dag nieuwe indrukken op doen, maar over het algemeen kom ik aardig in het Afrikaanse ritme hier.
Waar maar moeilijk aan te wennen valt is de armoede in dit land. Het is zo anders dan in Nederland, aan de ene kant weet je dat je het niet moet vergelijken maar vaak doe je het toch. Ik had gister een gesprek met Joseph die met zijn moeder en drie zussen leeft in een te klein huisje. Zijn vader leeft niet meer en heeft hij ook nauwelijks gekend. Hij is de enige die naar school gaat omdat iemand anders zijn school betaald. Ik vroeg hem wat zijn droom was, en hij vertelde dat hij geld wilde hebben om zo al zijn dromen te kunnen verwezenlijken.Geld moet je niet je focus zijn in je leven, en dat lukt aardig als je geld hebt. Maar wat nu als je helemaal niks hebt?! Dan is het knap lastig om je focus niet op geld te leggen, want geld is overleven.Worstelingen die ik hier mee maak en met jullie wilde delen.



<-Taxipark waar 1 van deze busjes dan naar jou gebied rijd, weet die maar te vinden! Maar zoals gezegd, alles went.

Overigens gaat alles verder goed hier, ik geniet elke dag! Afgelopen week die Nederlandse mevrouw bezocht van de kerk waar ik vorige over vertelde. Ze werkte samen met een team wat voorlichtingen gaf over HIV, malaria en schoon drinkwater en ze deelden medicijnen uit. Iedere keer dat ze medicijnen uit deelde aan de persoon bad ze voor diegene. Super mooi om te zien dat God overal mensen inzet voor Zijn koninkrijk!



<-Voorlichting HIV