We zijn verhuisd! Gister zijn we overgegaan van een motel naar een gehuurd huisje. Voor de eerste keer in mijn leven dat ik op kamers ga en dat nog wel in Oeganda. Best speciaal, het is een piepklein huisje met twee kamertjes en een toilet! Het uitzicht is hier wel nog mooier dan op ons vorige plekje en daar was het al best bijzonder. Het is heerlijk om tussen de mensen te wonen hier. Het voelt nu echt een beetje of we er meer bij horen, maar we blijven anders vanwege onze kleur natuurlijk. Vanmorgen zijn we weer naar de mega grote kerk geweest waar er nog een andere blanke mevrouw aanwezig was. En als je blank bent in een bruine wereld, dan maak je even gauw een praatje. Deze mevrouw bleek uit Vlissingen te komen en kon een beetje Nederlands, ze woont nu al jaren in Amerika. Contacten maken we hier zo veel en zo gauw, dat is echt wel bijzonder!

Vrijdag hoorde we dat in Kampala een groot concert werd gegeven, en de pastor van de Hillsong Church in Australië sprak daar. Het was echt gaaf om duizenden Afrikanen God te zien aanbidden in de open lucht midden in de hoofdstad! Geen grote zendingsverhalen dit keer, maar gewoon genieten van de kleine dingen. Ik wil jullie bij deze bedanken voor alle lieve berichtjes die ik krijg! Echt tof om te zien dat iedereen zo meeleeft en meebid! Thx!



<-Ons nieuwe huisje (hier zie je er 4 tegelijk he! Zo groot is het niet:)








Ons toilet/badkamer

Ik heb de afgelopen dagen echt zo veel gezien en beleeft, het is echt bijzonder om meegenomen te worden in de cultuur en wereld waar je normaal nooit komt. Ook door te helpen in voor mij kleine dingen kun je echt van grote waarde zijn voor andere mensen. Op het terrein van het ministry waar we zaten waren twee vrouwen aan het werk. Ze waren bezig om de grond om te spitten. In Nederland zie je vrouwen dit nooit doen, maar hier is het normaal, het is te simpel werk om door mannen te laten doen, en of het fysiek zwaar is of niet, dat maakt geen verschil.De vrouwen waren bijzonder verrast dat een blanke 'zendeling' hun kwam helpen met zulk praktisch werk. Ze hadden dat nog nooit gezien. Ze waren zo dankbaar dat ik ze wilde helpen. Ze stopten gelukkig al snel omdat het anders te warm werd, maar dat vond ik niet heel erg, want het was best zwaar werk!


Een muziekdocent nam mij mee naar zijn lokaal waar ik bekent werd gemaakt met de traditionele dans en muziek van Oeganda. Het was erg tof om te zien en te doen.
Gister zijn we naar een klein dorpje geweest. Richard en Terrece hebben hier grond gekocht en een kerk gebouwd. De grond die ze gekocht hebben gebruiken ze voor landbouw, zodat de mensen daar hun eigen voedsel kunnen verbouwen.Het was erg indrukwekkend om door de Afrikaanse bossen te rijden waar je af en toe een huisje van klei ziet staan en waar de kindjes kilometers lopen om van school naar huis te gaan. Ik vond het ontzettend tof om te zien dat God juist mensen gebruikt zoals Richard en Terrence om ook op plaatsen die bijna onbereikbaar zijn juist daar de mensen te bereiken!
Voordat we naar het dorpje gingen zijn we eerst nog naar een kinderdagverblijf gegaan waar moeders voor ze naar de markt gingen om daar spullen te verkopen hun kinderen konden brengen. Voordat dat kinderdagverblijf er was namen moeders hun kinderen mee naar de markt waar ze ergens neergezet werden of ze lieten ze thuis vastgebonden zitten. Nu is er mogelijkheid voor de moeders om geld te verdienen om hun kinderen te voeden en hun goed onderdak te geven. En wat een mooie kindjes, sommige die gelijk je hand bekijken omdat het een andere kleur heeft dan hun eigen handjes, andere kindjes vinden die grote witte mannen maar eng. Maar dank God dat er mensen zijn die zich inzetten voor de nood in deze wereld en de kinderen de liefde van Jezus laten zien!




Ik heb nog veel meer mooie, ontroerende dingen meegemaakt, maar het is te veel om allemaal op te schrijven. Ik probeer je een beetje mee te nemen in mijn belevenissen, maar uiteindelijk is dat slechts een schim van hoe het hier in werkelijk is.

We zijn hier nu bijna één week en elke dag integreren we een stukje meer. Richard en Terrece hebben ons een stukje van de stad, en de cultuur laten zien. Gister was het een erg warme en mooie dag en hebben we het centrum van Kampala bezocht, vanmorgen werden we gewekt door storm en regen en de rest van de dag zon en warm!

Ik zit nu in een internetcafé en het internet is hier zeldzaam en erg langzaam, dus het kost veel moeite om online te zijn.
Gistermiddag hebben we onze eerste sportministry gegeven. We hebben gevoetbald, en tussendoor konden we vertellen over Jezus en hebben we een stukje drama gedaan.
Vanaf volgende week begint ons werk echt, we gaan dan o.a. verschillende weeshuizen bezoeken om te sporten en het evangelie te delen.
We verblijven nu nog een motel waar erg goed voor ons gezorgd wordt, maar omdat een appartement huren goedkoper is gaan we vanaf eind volgende week in een gehuurd huis wonen. Het is iets minder veilig, maar wel goedkoper. Bid alsjeblieft voor bescherming!

We zijn eindelijk aangekomen in Oeganda. Na een busreis van 14 uur. 07:00 uur in de vroege morgen vertrekken vanuit Nairobi en 21:15 uur aankomen in Kampala. Het was een trip die me deed denken aan ‘Peking Express’. Bizarre omstandigheden die met geen pen te beschrijven zijn, maar ik ga het toch proberen.Het verkeer in Kenia is al een chaos, maar Oeganda overtreft dat. Wegen vol met gaten en zand, mensen die zomaar oversteken, vrachtwagens die vast komen te zitten of van de weg raken, en niemand is sociaal in het verkeer. Onderweg kregen we bij de grens een tropische regenbui over ons heen en even later stond alles vast in de modder. Dus wij ook, en hebben meer dan een uur moeten wachten.







Gisteravond kwamen we in het donker aan in Kampala en werden we opgehaald door Richard en hebben we wat gegeten. Hij bracht ons naar een luxe hotel. We kregen allebei onze kamer. Niet echt een verblijf voor een zendeling, maar dit is dan ook de laatste keer luxe voor 3 maanden.Ik zit nu mijn belevenissen van gister te schrijven in het office van ‘Sportfriends’ waar de kindjes voor de ramen staan om ons muzungus (blanke) te bezichtigen

Nairobi dag 1

Hier zit ik dan in een hotelkamertje in Kenia. Ik heb net even geprobeerd om de jetlag van 2 uur en alle bizarre nieuwe indrukken eruit te slapen. Wat een reis, wat een land, wat een mensen, en wat een mentaliteit! We zijn vanmorgen om 05:00 uur plaatselijke tijd geland in Kenia. Daar werden we gelijk naar een christelijke meneer gebracht die ons wel wilde helpen om naar Oeganda te komen, in ruil voor geld natuurlijk.
Er rijd een bus s’nachts en overdag en omdat we in de nacht rijden niet zo’n goed idee vinden hebben we ervoor gekozen om overdag te reizen. Die bus vertrekt om 07:00 uur morgenvroeg en duurt 12 uur lang. En daar willen we goed uitgerust en fris aan beginnen!

Het is nog wel even wennen aan de nieuwe cultuur en de chaos in het verkeer, maar gelukkig hebben we daar nog even de tijd voor.

Vorige week was ik op de radio te horen, maar voor velen niet te beluisteren behalve voor de mensen die in Goor wonen!
Mijn verhaal is nu terug te luisteren via: http://www.hofstreek.nl/kerk.php