Terwijl ik aan het schrijven bent komt de regen met bakken uit de lucht en de stroom is uitgevallen dus ik zit bijna in het donker , maar de batterij van mijn laptop is nog vol dus mijn verhaal gaat verder. Ik probeer al een paar dagen mijn was te laten drogen en normaal gaat dit prima, maar niet in het regenseizoen. Op zich heb ik niks te klagen want in Nederland regent het veel langer en vaker, maar het grote verschil is dat hier de meeste wegen van zand zijn en wanneer het regent wordt dat dus modder. De afgelopen week was ik alleen want mijn reisgenoot is voor een paar dagen naar Rwanda om daar dingen voor te bereiden voor de zomer van 2009 voor een nieuw project van AIA.

Waarom heb ik wat ik heb en heeft een ander niks. Die gedachte hebben mij de afgelopen week bezig gehouden. Ik heb al is eerder over de armoede vertelt hier, maar de afgelopen week kwam het echt dichtbij en ik wil jou hierin mee nemen. Waarom? Omdat het mij ontzettend dankbaar maakt en ik hoop dat als je mijn verhaal leest dat je beseft dat het niet gewoon is dat wij zoveel hebben. Ik ontmoette Lawrence, en het leven van deze jongen raakte mij omdat hij een jongen is zoals ik. Hij is 20 jaar, is christen, studeert, heeft geen ouders, woont op zichzelf en verdient als hij geluk heeft een beetje geld met verven. Ik heb hem ontmoet in een internetcafé en na een paar keer wat gepraat te hebben nodigde hij mij uit bij hem thuis. De volgende dag was ik op weg naar huis en ik kwam hem tegen. Ik had eigenlijk niet zo´n zin om met hem mee te gaan want ik was moe had honger en wilde naar huis.Ik had het hem belooft dus ben uiteindelijk maar met hem mee gegaan. Het was echt een arme buurt. Kinderen waren aan het spelen met een zelfgemaakte bal en moeders zaten voor hun huis hun baby,s te voeden. Zijn huis is net zo groot als de helft van onze schuur en ziet er overigens ook hetzelfde uit. Er staat een eenpersoonsbed waar ze met z´n tweeën in slapen, voor het bed hangt een gordijn om nog enigszins een scheiding aan te kunnen brengen. In de ruimte die over is staat 1 stoel en een twee pannen. Aan de muur hangen kleren aan klerenhangers. Ik doe mijn schoenen uit en loop achter hem aan naar binnen. Het is tegen zessen en het begint al een beetje te schemeren. In de kamer is het echter nog donkerder want het enige raam waar nog wat licht door zou kunnen komen is bedekt met een gordijn om de muggen buiten te houden.Hij steekt een kaars aan en we praten wat. Ik vraag me ondertussen af waarom hij geen licht aan doet, even later vertelt hij dat ze daar geen geld voor hebben want dat kost ze 8 euro meer per maand en dat hebben ze niet. Ze huren het huisje voor 21 euro per maand en ook dat is soms moeilijk om bij elkaar te sprokkelen voor één maand. Ze hebben daarom ook een schuld van 45 euro. Ik heb samen met hem gegeten en hem wat geld gegeven. Ook heb ik samen met hem mogen bidden.

Toen ik thuis was en over de hele situatie nadacht vroeg ik mijzelf echt af waarom ik zo rijk ben en hij zo arm, terwijl ik niks beter ben dan hem. Zo veel dingen om dankbaar voor te zijn! Het is niet normaal om alles te hebben, het is een dikke vette zegen! En waarom? IK kan het je niet vertellen, maar één ding weet ik wel, ik ben God onwijs dankbaar voor alles wat ik heb en mag die gene helpen die niks of weinig hebben.

Verder een rustige, goede, regenachtige week achter de rug. Foto,s van de laatste sportoutreaches.